پیرآمده ژوبر(1779_1848)

ناپلئون برای راهیابی به هند، در صدد تهیه اطلاعاتی در مورد ایران برآمد وژوبر را مامور جمع آوری اطلاعات مورد نیاز خود نمود. ژوبر از راه ارمنستان راهی ایران شد(1805) و به ملاقات فتعلی شاه قاجار نائل آمد. سفرنامه ی ژوبر با عنوان مسافرت در ارمنستان و ایران در سال 1821، در فرانسه به چاپ رسید.

ماسوله در سفرنامه ژوبر

این قصبه(ماسوله) قابل توجه است، زیرا به روی یک بلندی قرار گرفته است که به آن نمی شود دسترسی یافت. چنان که می گویند با دیوارکلفتی آن را بسته اند. مردمان آن جا با آهن کار می کنند و تقریبا لوله های درشت تفنگ کوتاه می سازند. فاصله ی رشت به ماسوله که در مغرب رشت است 10 فرسخ(لیو) است.

 

جمیز بیلی فریز(1783، اسکاتلند- 1856)

فریز دو بار به ایران سفر کرد. نخست در سال 1821 به خراسان، و سپس در سال 1833 در زمان سلطنت محمد شاه قاجار با ماموریت سیاسی. فریز از راه مازندران به گیلان آمد و از راه ماسوله راهی تبریز شد. سفرنامه ی او، سفری در زمستان از قسطنطنیه تا تهران، در سال 1383 در لندن انتشار یافت. سفرنامه ی فریز را دکتر منوچهر امیری با نام سفر زمستانی ترجمه کرده است. فریز کتاب های دیگری نیز درباره ی ایران و اقوام ایرانی نوشته است.

ماسوله در سفرنامه جیمز بیلی فریز

...واز کتل صخره ای تندی بالا رفتیم که ما را به روستای ماسوله رساند. آن یکی از قرایی است که در موضعی بدیع منظر قرار گرفته است  و از شگفت انگیز ترین جاهایی است که من دیده ام. ماسوله بر زمین های تخت و بلند روی شیب تقریبا عمودی کوههای غربی واقع شده است، با قله ی مهیب پر درختی که روی آن قرار گرفته است و روبروی آن ستیغی زیبا که بیشه و صخره و مرتع، به آن منظره ای متنوع بخشیده است.

خانه های این ده ار حیث صورت خارجی و داخلی  با آنچه تا آن هنگام دیده بودم تفاوت داشت. بسیاری از آن ها سه طبقه بودند و در خانه ی بالاتر، هر کدام دو ردیف پنجره داشت، یکی بلند و دیگری کوتاه، روی هم که منظره ی با روح و جان داری شبیه به ساختمان های اروپایی به وجود آورده است. به من گفتند که آن ها را از روی نمونه های خانه های لزگی(لزگی، قومی در قفقاز) ساخته اند.مردم ماسوله همه یا قاطرچی هستند یا سوداگران خرده پایی که با بلوک مجاور و در میان اراضی پست و بلند در داد وستند. آنان نه بذری می کارند و نه چیز دیگر. جز انواع معدودی از سبزی ها، اما چنانکه دیدم از حیث دارا بودن گله و رمه غنی بودند.(صص580-581)

 

منابع:

1-اولئاریوس، آدام، سفرنامه اولئاریوس، ترجمه ی احمد بهپور، تهران، نشر ابتکار.1363
2-فریز، جیمز بیلی، سفرنامه زمستانی، ترجمه منوچهر امیری، تهران، انتشارات توس، 1364
3- نیکویه، محمود، گیلان در سفرنامه های سیاحان خارجی، رشت، فرهنگ ایلیا.1386

 



تاريخ : ۱۳٩۱/۸/٢٦ | ٥:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()
  • زیبا مد | سبزک