مطالب وعکسهای زیبا شهرک توریستی ماسوله
 

IranSkin go Up

تماس با ما

برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


کد گالری


قالب میهن بلاگ تقویم جلالی

Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت

.



Online User
 
 
نویسنده : مهدی پور
تاریخ : ۱۳٩٢/۱٠/۳٠
نظرات



این محوطه باستانی بر روی بستر تپه ای طبیعی که از معادن اصلی تشکیل گردیده است، قرار گرفته و راه دسترسی به آن از طریق روستای ماسوله به سمت رشته کوههای ماسوله داغ با گذر از گردنه های پر پیچ و خم که فقط در فصل گرما امکان عبور و مرور در آن وجود دارد، میسر است. آب و هوای منطقه در اواخر بهار ، تابستان و اوایل پاییز معتدل و از اواخر پاییز تا اوایل بهار بسیار سرد است و سراسر منطقه پوشیده از برف است.

مردم ماسوله سابقاً در این محل که اکنون کهنه ماسوله نامیده می شود، در ١۴ کیلومتری محل امروزی ماسوله زندگی می کردند. بطور دقیق کهنه ماسوله در فاصله ١٠ کیلومتری شمال غربی ماسوله، ٣۶ کیلومتری جنوب غربی فومن و 75 کیلومتری رشت واقع گردیده است. در اولین فصل کاوش باستانشناسی شهرستان فومن که در شهریور ماه 1374 توسط گروه پژوهشکده باستانشناسی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان در این منطقه صورت گرفت، مشخص شد که مکان مزبور در طول حداقل 400 سال (از قرن پنجم تا هشتم هجری) به عنوان یکی از مراکز مهم در زمینه ی صنعت فلزکاری از اهمیت خاصی برخوردار بوده است.

وجود بقایای ذوب آهن و معادن سنگ آهن که در منطقة ییلاقی خلیل دشت واقع در جنوب غربی ماسولة فعلی دیده می شود، نشان می دهد که ساکنین قدیم این ناحیه، سنگ آهن را از معادن آن استخراج و پس از حمل به کهنه ماسوله آنرا در کوره های ذوب آهن گنبدی شکلی که با زغال چوب کار می کردند، جهت ساخت ابزار و ادوات فلزی آماده نموده و در نهایت آنها را به دیگر نقاط، به ویژه گیلان و آذربایجان صادر می کردند.

با توجه به این، کهنه ماسوله سابقاً محل سکونت صنعتگرانی بوده که شغل اصلی آنان فلز کاری بوده است. و کاوش ها نشان داده که اکثر آنان به آهنگری اشتغال داشته اند؛ اما بعدها مردم به ماسوله کنونی مهاجرت کردند. پژوهشگران علت این جابجایی را حوادث و بلایای طبیعی می دانند که ظاهراً در قرن نهم یا دهم هجری روی داده است. زلزله سال 890 هـ.ق و بیماری همه گیر طاعون بزرگ در سال 943 هـ.ق، موجب مهاجرت مردم کهنه ماسوله به محل فعلی ماسوله گردید.

طبق بررسی های به عمل آمده در متون تاریخی تا قبل از دوره تیموری نشانی از کهنه ماسوله دیده نشده است. بستری که خانه ها و کوره های آهنگری ماسوله قدیم بر آن قرار داشتند، بر روی خاک کم، روی تپه ای صخره ای بوده است که بنظر می رسد بعد از برداشت 20 الی 30 سانتی متر خاک به بستر صخره ای می رسیدند.

آنچه مشخص است، در معماری کهنه ماسوله از فضای کم و محدود بستر تپه صخره ای در گذشته بیشترین استفاده را می نمودند. سبک معماری آن عبارت است از فضاهای کوچک و تو در تو مربع یا مستطیل شکل با کاربری مسکونی یا صنعتی ( آهنگری ) است. ملاحظه و دقت در معماری ماسوله و مقایسه آن با آنچه از معماری کهنه ماسوله باقی مانده شباهت و قرابت خاصی را القا می کند به طوری که نشانه هایی از دست آشنا و هنری دلپذیر و فکری هم نواخت در این معماری به چشم می خورد.

در طول کاوشها و بررسی ها، سفالهای لعابدار با رنگ های متنوع که بسیاری از آنان مربوط به قرن های چهارم و پنجم و تعدادی نیز به قرن ششم و هفتم هجری می باشند، کشف شده اند که برخی از آنها منقوش بوده که مربوط به دورة سلجوقی بوده اند. با توجه به این آثار می توان گفت که هنرمندان آن دوره، علاوه بر مهارت در کار، از ابزار و دانش مورد نیاز برای ساخت چنین آثاری برخوردار بودند. بنابراین کهنه ماسوله در قرون گذشته پیشرفت زیادی داشته و دارای تمدن درخشانی بوده است.

منطقه کهنه ماسوله در شهریور ماه 1385 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از کهنه ماسوله کنونی که دشتی است با شیب ملایم، جز تکه سنگ هایی که زمانی پایه بنای دیوارهایی بودند، چیزی باقی نمانده است.

سایت میراث فرهنگی ماسوله، باستان - گیلان، عکس (فومن –ماسوله جاده خاکی ماسوله به خلخال –خلیل دشت کهنه ماسوله) از سایت گردشگری گیلان


برچسب‌ها: کهنه ماسوله
نویسنده : مهدی پور
تاریخ : ۱۳٩٢/۱٠/۸
نظرات

شیرین‌علی‌ تنها‌ نوازنده‌ له‌له‌ تالش‌ در‌ ماسوله


نویسنده : مهدی پور
تاریخ : ۱۳٩٢/٥/٥
نظرات

 

**********

عکاس:آقای ابراهیم فتحی


نویسنده : مهدی پور
تاریخ : ۱۳٩٢/٢/٢۸
نظرات

پوشش لباس مردمان روستای ماسوله در استان گیلان بسیار متنوع وزیبا میباشد

منبع :وب سایت نمای ایران


نویسنده : مهدی پور
تاریخ : ۱۳٩٢/٢/٢۳
نظرات

پ

حدود 1000 سال پیش مردمی به منطقه‌ای از ایران آمدند و آن‌جا ساکن شدند؛ همان‌جا که امروز در 55 کیلومتری مرکز استان گیلان است. آن‌جا که کمتر ایرانی‌ای نامش را نشنیده‌است.
ماسوله را می‌گویم؛ با لهجه شیرین تالشی مردم مهمان‌نوازش
ماسوله را می‌گویم؛ با معماری بی‌نظیر خانه‌ها و بازارش
ماسوله با محله‌هایش، خانه‌بر، مسجدبر و اسدمحله ماسوله‌ای که گل‌های شمعدانی زینت پنجره‌های خانه‌هایش است و گردشگران یک‌بار هم که شده به آن‌جا سری زده‌اند.
اما امروز ماسوله با طبیعت زیبا و معماری منحصربه‌فرد پلکانی‌اش که می‌تواند و باید یکی از قطب‌های اصلی گردشگری ایران، در سطح جهانی باشد، با خطرهای طبیعی روبه‌روست امروز بهتر است ماسوله ‌را بیشتر دریابیم. عکس‌ها: محمدحسین مداح

اینجا پیش از صاحبخانه گل‌های سرخ شمعدانی هستند که سرک می‌کشند و در انتظار مهمان نشسته‌اند. اینجا هیچ‌کس غریبه نیست.

 

در کنار معماری پلکانی ماسوله، این پله‌ها با پوششی از گل و فرشی از سبزی، نمادی از ایستادگی و آرامش این منطقه گردشگر‌پذیر ایران است.

گنبد سبز مسجد ماسوله تو را به یاد همخوانی راز و رمز طبیعت بکر این دیار با سرّ دل خداجویانی می‌اندازد که در این بهشت زمینی به عبادت و گفت‌وگو با خالق هستی مشغولند.

منبع : جام جم آنلاین




 
 
سلام از این که افتخار دادید به وبلاگ من اومدید ممنون ، تو این وبلاگ قصد داریم مطالب گوناگونی نظیر :زیباییهای گیلان ، جاذبه های گرشگری گیلان ، آداب و رسوم و آیین های گیلان ،تاریخ گیلان وهر مطلب دیگری که درباره گیلان باشد به آن بپردازیم . از این که مارو انتخاب کردید سپاسگذارم .

مهدی پور